
Een calvinistische arbeidsethos paar ik aan een bourgondische arbeidsvreugde. Dat deed ik al als kind in de bouw, als puber aan de lopende band, later als tekst(her)schrijver/tijdschriftenmaker en vanaf de eeuwwisseling als hulpverlener. Ik mocht werken met en voor mensen met uiteenlopende talenten en problemen, kreeg ervaring met en inzicht in ernstige, complexe psychiatrische ziektebeelden, zorgwekkende zorgmijders en zorgvuldige zorgzoekers, dubbele diagnose en triple trouble. Prachtig, afwisselend werk waarin ik mijn gedrevenheid en deskundigheid goed kwijt kon en kan. Werk dat verschil maakt. Dit alles maakt mij een generalist die van sommige zaken veel verstand heeft, maar niet bang is om 'domme vragen' te stellen. Na anderhalf decennium met veel plezier in de GGZ gewerkt te hebben, mocht ik sinds 2015 deel uitmaken van de transitie in zorg en welzijn en trad ik toe tot de Utrechtse Buurtteams. Ook hier geldt: vinden en gevonden worden, vormen de essentie. Of het nu gaat om wijkbewoners met meervoudige, complexe problematiek of een enkelvoudige hulpvraag, om vertegenwoordigers van politie, woningbouw, (S)GGZ of de huisarts. Het aangaan van een relatie op basis van authenticiteit is waar het om draait.